Sipas Fjalorit të Shoqatës së Gjuhës Turke, një tub përkufizohet si një cilindër i gjatë dhe i ngushtë i zbrazët, i hapur në të dyja skajet, që përdoret për të transportuar lëngje, gaze etj. nga një vend në tjetrin. Ky përkufizim është pjesërisht i saktë, por jo plotësisht i mjaftueshëm.
Tubat mund të prodhohen nga materiale të ndryshme si metali, plastika, xhami, çimentoja dhe qeramika, dhe përdoren për qëllime shumë të larmishme. Në fakt, shumica prej nesh as që e vërejnë sa shpesh përdoren tubat në jetën e përditshme – biçikletat që ngasim, parmakët në metro, semaforët, gardhet rreth komplekseve tona të banimit, shtyllat e ndriçimit, portat e futbollit dhe madje edhe shufrat e futbollit të tavolinës janë të gjitha të prodhuara me tuba. Slogani i Borusan Boru, partnerit tonë kryesor të shpërndarjes, “Kudo që të shikoni, ne jemi atje”, buron pikërisht nga kjo ide.
Tubat prej çeliku janë tuba metalikë të prodhuar nga bobina të petëzuara në të nxehtë, në të ftohtë ose bobina çeliku të veshura.
Në treg, termi tub hekuri përdoret ndonjëherë; megjithatë, kjo është teknikisht e pasaktë, pasi tubat prodhohen nga çeliku, i cili është një aliazh i hekurit dhe karbonit. Prandaj termi i saktë është tub çeliku, jo tub hekuri.
